Jawbrekar er band sem mér þykir mjög vænt um eins og vonandi mörgum öðrum. Ég frestaði því í mörg ár að tékka á bandinu vegna þess að nafnið hljómaði eins og nafn á grindcore bandi... ég veit, ég var einu sinni vitlaus, hver elskar ekki grindcore? Allavega þá er bandið hætt í dag en skilur eftir sig talsvert efni miðað við stuttan líftíma, það er að segja 4 plötur á átta árum. Nú hef ég hlustað nokkuð grannt á allar þessar plötur og mér finnst þær eiginlega allar æðislegar, þó stíllinn sé mjög svipaður á öllum plötunum eru þær ólíkar á sinn hátt. Platan Dear You er samt í mestu uppáhaldi og hefur verið í talsverðum metum hjá mér alveg frá því ég renndi henni fyrst í gegn.
Það er gott að hlusta á Jawbreaker á erfiðum tímum og sérstaklega finnst mér lagið Accident Prone af fyrrnefndri plötu gott að rokka þegar ég er á bömmer. Mesta bömmer lag í heimi, það þarf samt ekkert að vera á bömmer til að hlusta á það en ég mæli sterklega með því.
Jawbreaker - Accident Prone
Það er orðið eiginlega vandræðalegt hvað ég hef hlustað mikið á þessa plötu, svona í alvöru talað, það er eins og ég geri ekki annað í lífinu en að hlusta á Civil War. Það er heldur engin tilviljun því að næstum því hvert einasta lag á henni er gott, misgóð náttúrulega eru lögin en þau eru öll eiginlega góð. Þetta band er sumarpönkið. Hef reyndar ekki mikið kynnt mér annað efni sveitarinnar, ég þori því varla, er hræddur um að verða fyrir vonbrigðum þar sem þessi plata er svo of góð. Like eye contact in an elevator er sjálfsagt uppáhaldslagið mitt af plötunni, skemmtilega kærulaust(ekki í meiningunni að það sé illa spilað) og einfalt. Þeir sem hafa gaman af okkar æðislegu Buxnaskjónum og Innvortis ættu að tékka á þessum Bandarískum frændum þeirra.
